​Bir süredir dinlemedeyim. Ne konuşuluyor, neler oluyor bakıyorum. Bazen konuşmak,bazende dinlemek gerekiyor. Dinlemeden konuşmak cahilliğin işaretidir diye düşünüyorum. Bu sebeble bir süredir dinliyorum insanları… Sanırım artık konuşma zamanı geldi.

Bozkır'da yaşayanlar biliyor ve gazetemiz haberlerinden de okuyorsunuz. Önceki yazımda da yazdım, çok şükür ki ilçemize yepyeni bir hastane yapıldı ve hizmete açıldı. Tekrar emeği geçen herkesten Allah razı olsun. Hastanemizin yapılma aşamasında ve öncesinde olup bitenleri bilmeyenlerin konuşmalarına hak veriyorum da bildikleri halde olumsuz konuşanlara anlam veremiyorum. Soru soran herkese tek tek cevap versemde, buradan bir kez daha yazmayı uygun görüyorum ki amaçlı yada amaçsız bilerek yada blmeyerek konuşanlar artık susup işlerine baksınlar.

Geçmişi çabuk unutuyoruz. Yer olmadığı için geri giden yada sıkıntılı olduğundan gelmek istemeyen doktorları, personeli, yatak olmadığı için zor durumda kalanları yıllarca yazdık. İki aylık bebekle 70 yaşındaki bir hastanın aynı küçücük odada yatmak zorunda kaldığını, zaman zaman yer bile bulunmadığını, hatta kendi başımıza da bu tür sıkıntıların çok geldiğini… Doktor ve personelin yer sıkıntısı yüzünden çektiklerini yıllarca anlattık. Tüm bunları önceki yazımda paylaşmıştım tekrar etmeyeyim. Ve tüm bu çaresizliklerin aşılması için yeni bir binaya ihtiyacımız olduğunu herkes biliyordu. 

Dönemin yöneticileri kolları sıvayıp, yeni hastane için yer aramaya başladığında ki içlerinde o dönem Meclis üyesi arkadaşlarımla bende vardım, gördük ki Bozkır'da arsa bulmak samanlıkta iğne aramak kadar zordu. O dönem İstanbul'da yaşayan işadamlarımız bir miktar yardımda bulunmuşlardı ancak şehir içinde ne büyük bir arsa vardı ne de o arsaya yetecek para… Şehrin biraz dışında olsa ne olur dedik ki başka da çaremiz yoktu. Ya bize tanınan yeni hastane hakkından vazgeçecektik ya da biraz şehrin dışında bir yer bulacaktık. Belediye Meclisinde yapılan, günlerce süren tartışmalar en iyisi ve en uygunu içindi. Ve Sağlık Bakanlığına devredebileceğimiz başka bir arazimiz, uygun bir yerimiz yoktu.

Sonunda toplanan paralarla şimdi ki hastanemizin yeri satın alındı ki hiç kolay olmadı.Para konusunda ne kadar sıkıntı çekildiyse, bürokratik işlemlerde de o kadar sıkıntılar yaşandı. Bazı kişilerin tüm o yaşanan sıkıntıları bilmediklerini düşünerek sakince anlatıyorum olup bitenleri, ancak herşeyi bildiği halde laf olsun diye konuşanlara ne diyebiliriz ki. Bozkır'ın merkezinde koca koca arziler vardı ve belediyenin trilyonları vardı da bizmi yapmadık. El insaf…

Eleştiri iyidir,ancak yapılan eleştiriler mantıklı ve yerinde olmak zorundadır. Belediye tüm imkanlarını sefer etmiş, imkansızlıklarına rağmen servis koymuş, üstelik çok küçük bir ücretle yolcu taşımaya başlamış. Taksiler deseniz, yine sürekli çalışmakta ve üstelik aldıkları ücrette oldukça makul . Üstelik hastanemiz Sivri'ye falanda yapılmamış Toki'nin yanında yüzlerce insanın ikamet ettiği bir yere yapılmıştır. Peki bazı kişilerin "oraya hastanemi olur arkadaş, millet nasıl çıkacak nasıl gidecek" gibi hezeyanları nedendir? Devlet böyle güzel bir imkanı vermişken, teşekkür etmek yerine iki adım yürümekten şikayet edenlere hayretle bakıyorum.
Kim ne derse desin,Bozkır için çok büyük bir hizmettir hastane… Aksaklıklar, eksiklikler vardır elbette, ama zamanla herşeyin aşılacağını biliyorum. Ve kim ne derse desin, emeği geçen herkesten bir kez daha Allah razı olsun. Boş konuşanlarda artık biraz ellerini vicdanlarına koysunlar….

Filiz Kılınçel

Haberi Yorumlayın:

0 yorum yapıldı.